บทที่ 47 四十七

"หอมจัง" ซีฮันพูดขึ้นเบาๆ พลางสูดกลิ่นหอมของดอกไม้เข้าปอดอีกครั้ง จนกระทั่งได้ยินเสียงเรียกชื่อในขณะที่ร่างบอบบางในชุดนักเรียนมัธยมปลายกำลังยืนบังแสงแดดให้กับตนเองอยู่

"ซีฮัน เราเอานมถั่วเหลืองมาฝาก ช่วยรับไว้เถอะนะ" เพื่อนนักเรียนหญิงคนหนึ่งที่เรียนอยู่คนละห้องเดินเข้ามาพร้อมกับยื่นขวดนมเย็นๆ ให้ก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ